بهار ترنم موسیقی حیات

در انتهای فصل سرد ، لشکر بهار و نوروز نامدار ، پشت دروازه زمان به انتظار است تا بار دیگر موسیقی حیات را ترنم کند . زمین و زمان حیاتی دو باره را می آغازاند ، زمان به سالی جدید نو می شود و زمین از پس سرمای زمستان دو باره نفس می کشد ، جان می گیرد و ترنم و تپش و حیات را آغاز می کند .

و از پس گذر زمان و عبور عقربه های ساعت نوروز فرا می رسد . این عید باستانی ما ایرانیان که به گونه جشن طبیعت را با جشن باورها و اعتقادات خویش پیوند زده است .

انتخاب جشن میلاد طبیعت به عنوان ایام جشن و سرور نشانگر حسن سلیقه و پسند ایرانیان است . همین انتخاب نیک موجب شد ، نوروز گر چه جشن ایرانی است اما در نزد دیگر اقوام و ملل نیز با حسن استقبال و قبول مواجه شود .   

در روزهای پایانی اسفند ماه سال 1387 قرار گرفته ایم و چند صباحی دیگر سال 1388 هجری شمسی در سر برگ تقویم های دیواری و رومیزی مان خودنمایی خواهد کرد .

زیبایی های نوروز که با دل افزایی های بهار همسو می شود ، تصویری ماندگار از جلوه های عظمت و بزرگی پروردگار متعال را متجلی می کند و چه زیباست که در این چنین روزهایی خانه تکانی های دلهایمان را نیز ضمیمه خانه تکانی منزلگاه هایمان کنیم تا بلکه سال جدید ، سالی مملو از خیر و برکت و نعمت باشد .

نوروز زمان تامل در کارنامه یکساله حیات آدمی است ، در این محاسبه آدمی از خویش آنچه اهمیت دارد کوشش برای گسترش مفاهیم اعتقادی است .