تعاون تفکری پویا در اقتصاد ملی

اشاره:

تعاون به عنوان یکی از ارکان اساسی اقتصاد کشور، با تکیه بر اصول و اهداف اقتصادی – اجتماعی خود، نقش زیادی در فرآیند توسعه کشور دارد.

بخش تعاون با داشتن جنبه اختیاری و با تاکید بر گسترش دانش، تشویق به بحث و انتقاد، اعتمادسازی، برقراری مساوات، نظارت و سرانجام ایجاد حداکثر اطمینان شیوه ای است که می تواند به برقراری عدالت اجتماعی و کاهش میزان محرومیت به ویژه در طبقات فقیر جامعه منجر شود. بنابراین تعاون و توسعه آن را می توان دارای جایگاه ویژه ای در اقتصاد برنامه ریزی شده کشورها و توسعه آن ها دانست.

بررسی تاریخ زندگی بشر حاکی اس وجود گرایش فطری به همکاری و تعاون جهت رفع نیازهای اساسی و تامین زندگی سالم اجتماعی است. در واقع تعاون به مفهوم همکاری و همیاری بخشی از فرهنگ ملت است و برای گسترش فرهنگ تعاون در سطوح مختلف جامعه راهکارهای متعدد و متنوع آموزشی و ترویجی وجود دارد.

در شرایط کنونی که توجه صاحبنظران، دولتمردان و جامعه شناسان به کوچکتر شدن دولت است، اقتصاد تعاونی به دلایل مردمی بودن و دارا بودن نظام نظارتی قوی مردمی و هرم قدرت از پایین به بالا، در مفهومی دقیق تر و گسترده تر می تواند جایگاه ویژه ای در این رویکرد داشته باشد و به عنوان رقیب بخش خصوصی با تاکید بر ابعاد اقتصادی- اجتماعی اهداف خود، در توسعه اجتماعی نقشی اساسی داشته باشد.

 تبریز مهد تئاتر ایران

عصر پنجشنبه چهاردهم آبان ماه در حاشیه آئین اختتامیه بیست و یکمین جشنواره تئاتر استانی آذربایجان شرقی فرصتی دست داد تا با داود رشیدی هنرمند پیشکسوت تئاتر و سینما گفتگویی کوتاه اما جالب داشته باشم.

این هنرمند بزرگ که اکنون در سن ۷۶ سالگی هنوز صحنه تئاتر را بر صحنه جعبه جادویی ترجیح می دهد از دغدغه هایش گفت و وضعیت فعالان عرصه تئاتر را از لحاظ مادی اسفناک ولی از لحاظ معنوی غنی خواند.

داوود رشیدی در سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. او تحصیلات متوسطه را (بدلیل فعالیت های دیپلماتیک پدرش) در ترکیه و پاریس به پایان رساند و تحصیلات دانشگاهی را در ژنو ادامه داد. (فارغ التحصیل کنسرواترا ژنو در رشته کارگردانی و بازیگری تئاتر و لیسانس حقوق سیاسی از دانشگاه ژنو). در سال ۱۳۴۳ به تهران آمد و در اداره تئاتر آن زمان وابسته به وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد. سپس گروه تئاتر امروز را پایه گذاری نمود، که هنرپیشگانی مانند:پرویز فنی زاده، داریوش فرهنگ، مهدی هاشمی، فهیمه راستکار، سیاوش طهمورث،  سوسن تسلیمی، به عضویت در این گروه درآمدند. در سال ۱۳۵۲ از اداره تئاتر به تلویزیون ملی ایران رفت و در سمت مدیریت گروه نمایشات و سرگرمی های آن سازمان (شامل: سریال ها، مسابقات، تئاترهای تلویزیونی) مشغول به کار گردید. رشیدی از سال ۱۳۵۰ با فیلم سینمایی «فرار از تله» وارد عرصه بازیگری سینما گردید و علاوه بر بازیگری و کارگردانی در سینما، تلویزیون و تئاتر به تهیه کنندگی سینما نیز روی آورد.

وي در پاسخ به سئوالي در خصوص وضعيت تئاتر كشور تاكيد كرد: به طور حتم نمي‌توانيم پس‌روي داشته باشيم و حركت طبيعي آن است كه رو به پيشرفت حركت كنيم، مفهوم ندارد كه به گذشته بازگرديم.
رئيس انجمن بازيگران سينما گفت: به هنر تئاتر بايد شايسته تئاتر ارزش داده شود، تئاتر به دليل زنده بودن تاثيرگذاري فراواني دارد و به همين دليل اثرگذاري آن بيش از سينما است.

رئيس انجمن بازيگران سينما‌‌ گفت: خبر دريافت دستمزدهاي 50 تا 100 ميليون توماني بازيگران سينما كذب محض است.

داوود رشيدي اظهار داشت: رسانه‌ها به ويژه برخي از روزنامه‌هاي زرد با انعكاس خبرهاي غير واقع تلاش در جذب مخاطب دارند در حالي كه واقعيت‌ها در رسانه‌ها منعكس نمي‌شود.
وي ادامه داد: گزارشي كه در خصوص دستمزدهاي كلان از برنامه چهارسوي صبح عالي به خير شبكه اول سيما پخش شد واقعيت ندارد، البته اگر هم دستمزدها زيادي نيز باشد بايد فكري كرد تا به صنعت سينماي كشور آسيبي وارد نشود.
رئيس انجمن بازيگران سينما اضافه كرد: پيشنهادهايي در خصوص تعيين دستمزدها ارايه شد كه به دليل احتمال بروز برخي ساخت و پاخت‌ها و رواج يافتن دستمزدهاي زيرميزي اين قضيه منتفي شد.
رشيدي در ادامه پيرامون برگزاري بيست و يكمين جشنواره تئاتر استان آذربايجان شرقي بيان داشت: برگزاري چنين جشنواره‌هايي كه موجب مي‌شود تا عاشقان تئاتر براي لحظاتي هم كه شده دور هم جمع شوند، بسيار ارزشمند و مقدس است.
وي افزود: من تنها دو اثر از آثار شركت‌كنندگان در اين جشنواره ديدم كه نشانگر توانمندي جوانان آذربايجاني در خلق آثار هنري است.
رئيس انجمن بازيگران سينما تصريح كرد: بهره‌مندي از تجربيات يكديگر و ارائه آثار جديد از جمله ويژگي‌هاي چنين جشنواره‌هايي است و آنچه كه من در اين جشنواره‌ها مي‌بينم حكايت از تخصصي‌تر و علمي‌تر شدن تئاترهاي ارائه شده است.
رشيدي خاطرنشان كرد: افزايش تعداد تماشاگران و استقبال جوانان از اين نوع جشنواره‌ها از جمله ويژگي‌هاي آن به شمار مي‌رود.

رشيدي با بيان اينكه مقامات و مسئولان نيز با حضور در اين سالن‌هاي اجراي تئاتر موجب افزايش استقبال و دلگرمي جوانان مي‌شوند، اظهار داشت: حضور استاندار و ساير مقامات استاني در بيست و يكمين جشنواره تئاتر استاني آذربايجان شرقي گواهي از اهميت و احترام تئاتر براي مقامات و مسئولان استاني است.
وي با بيان اينكه بودجه‌هاي اختصاصي دولت به تئاتر حقيرانه است، ابراز داشت: كشوري كه ادعاي فرهنگي بودن دارد بايد بيش از اين‌ به هنر تئاتر و سينما بها دهد.
بازيگر با سابقه تئاتر و سينماي ايران اضافه كرد: امسال آقاي احمدي‌نژاد قول داده‌اند كه فعاليت‌هاي فرهنگي دولت بيش از ساير بخش‌ها باشد و مسائل فرهنگي به برنامه اول دولت تبديل شده است كه اميدواريم با اين رويكرد تحولي در بخش‌هاي مختلف فرهنگي كشور به وقوع بپيوندد.
رشيدي در پاسخ به اين سئوال كه فعاليت‌هايش بيشتر در حوزه سينما است، يا تئاتر گفت: به سينما و تلويزيون بيشتر تمايل دارد چرا كه تئاتر جايي نيست براي گذران زندگي و به واسته درآمد حاصل از تئاتر نمي‌توان زندگي گذراند.
وي بيان داشت: من به تئاتر عشق دارم و به همين دليل ايفاي نقش مي‌كنم در صورتي كه دستمزدهاي فيلم‌هاي سينمايي و تلويزيوني چند برابر تئاتر است.
رئيس انجمن بازيگران سينما در پاسخ به سئوال خبرنگار فارس در خصوص جايگاه تبريز در هنر تئاتر عنوان داشت: حق تبريز به عنوان مهد تئاتر ايران، بيش از اين‌ها است چرا كه تبريز مهد بزرگان و هنرمندان متعددي بوده است و از اين ديار مردان بزرگي در حوزه فرهنگ و هنر سر برآورده‌اند.

خانواده ای در تبریز کالبد خود را اهدا کردند

اعضای یک خانواده در تبریز با تکمیل فرم‌های ویژه کالبد خود را پس از مرگ به گروه تشریح دانشکده پزشکی دانشگاه تبریز اهدا کردند.

اهدای عضو اهدای زندگی است، این جمله را بارها شنیده‌ایم و شنیده‌ایم که انسانی با مرگ خود حیاتی دوباره را برای چندین نفر به ارمغان آورده است. اما تاکنون اهدای کالبد یا به عبارتی دیگر جسد بی‌جان کسی در کشورمان مطرح نشده بود، حال سئوال این است که اهدای جسدی بی‌جان به دانشگاه چه محاسنی دارد؟

هشتمین روز از هشتمین ماه سال 1388 ساعت 10 صبح، مسجد حاج علی اصغر نظیروند تبریز، میزبان برگزاری مراسم ترحیم، مردی بود که بر اساس وصیت‌اش کالبدش را به جای دفن در قبر به دانشگاه علوم پزشکی تبریز منتقل کردند.

مراسم ترحیم این پدر 77 ساله که خود بازنشسته دانشگاه تبریز است با تمام مراسم‌های ترحیم فرق داشت، خانواده محمد علی ولی‌پور گاوگانی با وجود اینکه از فوت پدرشان داغدار و اندوهگین بودند ولی اهدای جسد وی به دانشکده تشریح دانشگاه علوم پزشکی تبریز را امری نیک و خداپسندانه می‌دانستند.