اصفهان را متفاوت دیدم

برایتان بازگو می کنم...

تا بعد

74 درصد پسران و 53 درصد دختران جوان

 آذربایجان شرقی ازدواج نکرده اند

خبرنگاران خبرنگاری بس است

نمی دانم تا چه حدی به " متا فیزیک" معتقدید ولی من این اصل را باور دارم چون در مراحل مختلف خودش را به من باورانده است...
اولین روزی که قلم به دست گرفتم نمی دانستم این قلم با من چه کار دارد ولی می دانستم که کاری دارد که به دستم آمده است...
زمانی که برای پاسخ به نیازهای درونی ام رو به سوی ورزش آوردم دیدم که این فضا برای من جایی ندارد البته ورزش حرفه ای منظورم است و زمانی که به سوی شغل آزادرفتم همین حس را لمس کردم.
و آن زمان که دیوار اتاقم را با بریده جرایدی تزئین کردم ، متوجه شدم که از سوی عالم رسانه برایم صداهایی ارسال می شود و این بود که شدم خبرنگار و 8 سال از عمرم را چنین سپری کردم...
و می گویند این هفته روزی از 365 روز سال را به پاس خبرنگاران ارج می نهند...
روز خبرنگار فرصتی است برای بیان دغدغه هایی که هر سال بهتر بیان می شود دریغ از تحقق و عمل...
ساعات تنهایی یک خبرنگار را فقط خبرنگار می تواند درک کند ...
تنها، خبرنگار تنها را خبرنگار می فهمدو بس...
هر سال مسئولان عالی رتبه و پایین رتبه از مقام شامخ خبرنگاران سخن به میان می آورند البته حوالی روز خبرنگار، این مقامات می آیند و می روند و آن دیگری می آید با زبانی دیگر چنین و چنان می گوید که گویی کلید حل تمامی مشکلات راپیدا کرده و خود به مثابه یک قهرمان حل الگشای مشکلات صنف خبرنگاری خواهد بود!
اما به دور از همه این ها دوستان و همکاران عجب شغلی داریم:
1- پر دردسر
2-بی منت
3-پرزحمت
4-کم درآمد
5-پرحادثه
6-بی حمایت
و در نهایت سخت و زیان آور
به هر حال خود انتخاب کرده ایم و باید بایستیم، تا زمانی که به متافیزیک چیز دیگری را برایمان خبر آورد...
خدایم را شکر می گویم...
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم....
یا حق

شادی به خیابان های تبریز می آید ( )

برگزاری نخستین جشنواره تابستانی از سوی مسئولان سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تبریز در نوع خود اقدامی نو و جدید است ولی سوالی که با شنیدن این خبر به ذهن می آید این است که آیا با برگزاری این جشنواره شادی بین مردم تبریز می آید.

در جلسه مطبوعاتی مدیر عامل سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تبریز مطلب جالبی عنوان شد.

سید قاسم سید ناظمی گفت: فرهنگسرا به اندازه کافی نداریم، سینماها خالی از تماشاگر هستند، کتابخانه هم در کلانشهر تبریز بسیار کم است، تیراژ مطبوعات هم که تاسف بار است، اماکن ورزشی هم که مشتریان محدود و خاصی دارند پس شهروندان تبریزی اوقات فراغت خود را چگونه سپری می کنند!!!

شهروندان تبریزی کتاب و روزنامه مطالعه نمی کنند، سینما ، فرهنگسرا، ورزشگاه نمی روند، از برنامه های تلویزیونی هم که چندان استقبالی نمی کنند، پس اوقات فراغت شهروندان تبریزی چگونه سپری می شود؟!

اصلا شاید شهروندان تبریزی اوقات فراغت ندارند؟

آنچه که مبرهن است کم لطفی مسئولان سازمان ها و ارگان های زیربط دولتی است که کمترین توجهی را به اوقات فراغت دارند. و زمانی که از اوقات فراغت سخنی به میان میاید همه از پر کردن آن می گویند در حالی که مردم دنبال پرکردن اوقات فراغت نیستند بلکه طالب برنامه ریزی مناسب، مفرح و جذاب برای اوقات فراغت مخود هستند.

برگزاری این جشنواره گامی است در راستای پر کردن اوقات فراغت به شکل محله محوری که امیدواریم در گام نخست موفق باشد.